‘Verborgen Held’ Nol werkt bij de technische dienst: ‘Voor een patiënt kan ik echt het verschil maken’

Nol technische dienst ziekenhuis

Hoe mooi is dat: in de techniek werken, maar tóch voor mensen kunnen zorgen. In deel twee van de rubriek Verborgen Helden vertelt Nol (52) over zijn werk bij de technische dienst in het Zuyderland Medisch Centrum. ’De opvallendste aanvraag? Of we een toiletstoel konden regelen voor een patiënt van 300 kilo.’

Beroep
Vakman techniek (technische dienst)
Naam
Nol van Deijl (52)
Waar
Zuyderland Medisch Centrum

Wat houdt je werk precies in?

‘Mijn belangrijkste taken zijn het onderhouden van het gebouw en ervoor zorgen dat er zo min mogelijk storingen zijn. Dan moet je vooral denken aan een toilet dat verstopt is, of het oproepknopje bij een bed van een patiënt dat stuk is. Ook maken we regelmatig rondjes door het ziekenhuis om te kijken welk onderhoud er nodig is of wat er vervangen moet worden. Geen dag is hetzelfde.’

Wat vind je het leukst aan deze baan?

‘Dat ik problemen kan oplossen. Voor een patiënt of een medewerker kan ik echt het verschil maken. Bijvoorbeeld als de temperatuur op de kamer te hoog staat, of omdat de computer van een verpleegkundige het niet doet. Het leukst vind ik het als een probleem bijna onmogelijk lijkt om op te lossen, maar dat het dan toch lukt. Een tijdje terug kregen we steeds dezelfde klachten over verstoppingen in de toiletten. Elke keer als we het dachten dat het opgelost was, kwam er weer een melding binnen. Wat bleek? Vochtige doekjes waren de boosdoener. Die zijn niet biologisch afbreekbaar en zorgden voor de verstoppingen. Toen moesten we het personeel even “africhten”.’

Wat is de opvallendste aanvraag die je ooit hebt gehad?

‘We kregen een keer de vraag of we met gepaste spoed een toiletstoel konden regelen; een stoel waarop mensen die bijvoorbeeld slecht ter been zijn hun behoefte kunnen doen. Maar die stoelen gaan tot 200 kilo. Dit ging om een patiënt die bijna 300 kilo woog. Of we een andere stoel konden regelen. Dat duurt natuurlijk even, en de nood was nogal hoog, dus monteerden we in de werkplaats een versteviging aan de bestaande stoel als noodoplossing. Daar was iedereen heel blij mee, vooral de patiënt.’

Heb je bewust gekozen voor het werken in een ziekenhuis?

‘Ja, het is een branche waar ik echt affiniteit mee heb. Ik heb ook een tijdje voor een commerciële organisatie gewerkt en daar stoorde ik me toch erg aan de mentaliteit van de mensen. Het non-profit gevoel in het ziekenhuis vind ik prettig. En ik vind het fijn om mensen te ontzorgen. Zelf heb ik als kind veel in het ziekenhuis gelegen omdat mijn nieren niet goed werkten. Ik denk dat het daarom vertrouwd voelt om in een ziekenhuis te werken. Niemand is graag in een ziekenhuis en als je er dan toch bent, is het fijn als er goed voor je gezorgd wordt. Mijn achtergrond is techniek, maar ik kan nu toch voor mensen zorgen.’

Maak je vaak een gesprekje met patiënten?

‘Dat heb ik in de loop van de tijd wel afgeleerd! Als ik op alle kamers waar ik kom een praatje maakt, kom ik nooit aan mijn werk toe. Ze zijn wel altijd heel blij als ik ze snel geholpen heb. We hebben ook weleens grote klussen waarbij we bijvoorbeeld in één keer alle lampjes in de OK moeten vervangen. Dat heeft op de medewerkers een behoorlijke impact en daar zijn we ons erg van bewust. Maar omdat we uitleggen waarom we het doen en waarom we het op die manier doen, merk je dat er meer begrip voor is. Laatst werd er zelfs Chinees gehaald, of er wordt vlaai uitgedeeld.’

Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!