Hoe zuster Toos werd uitgefoeterd door een huisarts: ‘Handig, zo'n verpleegstertje met röntgenogen’

Verpleegkundige-Toos-uitgefoeterd-door-huisarts

Pats, boem, baf! Zó maak je dus korte metten met onfatsoenlijk gedrag van artsen. Dankjewel @Zuster Toos 😊.

Vroeger leerde ik van mijn ouders dat je geen grote mond mocht hebben. En dat kindjes die vragen worden overgeslagen. In mijn werk heb ik geleerd dat zusters die zwijgen ook niets zullen krijgen, en je soms wel degelijk een grote mond bij moet hebben.

1+1=2

Jaren geleden werkte ik in de stad. Ik kwam bij een cliënt binnen. Meneer lag op de vloer in de woonkamer. Uit bed gevallen, vertelde hij, en hij had er de hele nacht gelegen. Zijn been lag met de voet naar buiten gedraaid en was korter dan het andere... 1+1=2 dus.

Geagiteerde arts

Ik belde zijn huisarts. Het was net voor het ochtendspreekuur. Een rottijd, dat snap ik ook wel. Maar valpartijen komen nu eenmaal nooit gelegen. De dokter was duidelijk geagiteerd. Ik legde uit dat ik meneer had gevonden en dat ik vermoedde dat meneer een gebroken heup had.

Röntgenogen

Het antwoord van de huisarts was: ‘Handig, zo'n verpleegstertje met röntgenogen. Geef hem maar twee paracetamol en leg hem in bed. Ik heb nu geen tijd.’

Grote mond

Nou jaaaa zeg! In gedachten heb ik “sorry pap en mam” gezegd, “maar ik ga nu toch echt een grote mond hebben”. ‘Prima dokter. Dan ga ik meneer nu op de achterbank van mijn auto leggen en rijd ik hem nu op uw verantwoording zelf naar het ziekenhuis.’

Uitgefoeterd

Binnen vijf minuten was de huisarts ter plaatse. Pas nadat hij me had uitgefoeterd nam-ie de moeite om naar zijn patiënt te kijken. En werd de ambulance gebeld om meneer in te sturen naar de spoedeisende hulp.

Vak geleerd

Ik heb hem bij het weggaan de hand gegeven, en gezegd: ‘Dankuwel voor uw komst dokter. Er zijn soms van die dagen dat je zou willen dat u een vak had geleerd hè.’ Wat ik hem werkelijk had willen zeggen heb ik maar beleefd ingeslikt. Ik mag namelijk geen grote mond hebben van ons pap en mam😉. 

Zuster Toos blogger thuiszorg

Dit is Carina:

Mijn naam is Carina (44), getrouwd en moeder van twee prachtige zoons. Ik ben al 26 jaar werkzaam in de zorg en na aan een aantal werkplekken te hebben gehad, weet ik dat mijn passie ligt in de thuiszorg en wijkverpleging. Elke dag stap ik met veel plezier in mijn autootje om te gaan zorgen voor ‘mijn’ cliënten. Je maakt een enorme diversiteit aan dingen mee, en bent aangewezen op je eigen kennis, kunde en inventiviteit. Na 26 jaar kan ik nog steeds met mijn hand op mijn hart zeggen dat ik het mooiste vak heb van de wereld. Mijn blogs, die ik deel via mijn Instagram-account @zustertooszorgt, zijn ontstaan doordat ik me soms erg kan storen aan het negatieve daglicht waarin de zorg soms wordt neergezet. Tuurlijk het is hard werken, maar er zijn zoveel onbetaalbare gouden momenten, als je ze maar wil zien. Daar kan voor mij geen topsalaris tegenop. Momenteel volg ik naast mijn baan een deeltijdstudie HBO-V, een pittige combinatie. Ontspannen doe ik in mijn tuin, wandelend met mijn hond, en uitgebreid koken voor mijn mannen, familie en vrienden. Kortom: ik ben een gelukkig mens.

Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!