Blogger Sandra: ‘Met behulp van een letterbord kan hij eindelijk vertellen wat er zo mis is’

Verpleegkundige letterbord afasie uiten

Hebben jullie dat ook wel eens, dat gevoel dat er iets niet pluis is in de privésituatie van een cliënt of patiënt? Blogger Sandra ruikt onraad bij een patiënt die afasie heeft als gevolg van een hersentumor. ‘Als ik vraag of hij bang is, doet hij plots zijn handen om zijn keel en kijkt mij angstig aan.’

Meneer Hassan (55) is bij ons opgenomen vanwege een groeiende tumor in zijn hoofd. Deze tumor zit in het gebied van het spraakcentrum en hierdoor heeft hij forse afasie. Daarnaast heeft meneer COPD gold IV (zeer ernstig) en is hij aan zuurstof gebonden.

Overdracht

Ik heb vandaag nachtdienst en mijn collega Jolien vertelt mij het verhaal van dhr. Hassan. Het schijnt dat de twee kinderen van meneer onderling erge ruzie hebben en dat de zoon, ik noem hem nu even Joery, in het verleden last heeft gehad van losse handjes naar zijn vader toe.

Eigen plan

Nu lapt Joery tijdens de ziekenhuisopname van zijn vader de bezoektijden aan zijn laars, en legt hij veel druk op zijn vader, die dat op dit moment niet kan handelen. Omdat Joery in Zeeland woont, is hij ongevraagd ingetrokken in het huis van dhr. Hassan. Hij durft hierover niet tegen zijn zoon in te gaan.

Overstuur

Dhr. drukt om 4 uur op de bel. Ik loop naar zijn kamer en ik tref hem in volledige paniek en overstuur aan. Hij ademt erg snel, heeft hele grote ogen en probeert zich verstaanbaar te maken. Ik begrijp niks van zijn verhaal, mede door de afasie.

Alarmbellen

Ik ga naast hem op het bed zitten. Eerst moet die ademhaling omlaag. Samen ademen we in door de neus en uit door de mond. Na een tijdje wordt dhr. zichtbaar rustiger. Ik vraag wat ik voor hem kan betekenen en hij barst in tranen uit.

Mijn huis uit!

Met erg veel moeite en met behulp van een letterbord zegt hij: ‘Joery mijn huis uit, nu!’ Ik stel dhr. vragen over de situatie met zijn zoon en hij geeft antwoorden die mij zorgen baren. Als ik vraag of hij bang is dat zijn zoon in oude gewoontes terugvalt, doet hij plots zijn handen om zijn keel en kijkt mij angstig aan.

Luisterend oor

Zo praten we een tijdje en ik merk aan hem dat hij blij is dat hij zijn verhaal kwijt kan. Ik maak mij wel zorgen om hem. Ik zet nog een kop thee neer en ik pak even zijn hand. Dhr. kijkt mij dankbaar aan en knijpt even in mijn schouder. ‘Dankjewel’, perst hij uit zijn lippen.

Achter de schermen

Natuurlijk laat ik het hier niet bij zitten. Achter de schermen is het protocol voor verdenking op huiselijk geweld al in werking gesteld en dhr. krijgt nu professionele begeleiding bij deze problemen. Hoe het met hem afloopt, zal ik nooit te weten komen. Dat vind ik lastig, omdat verdriet van meneer Hassan mij wel heeft geraakt. Ik hoop met heel mijn hart dat hij de juiste hulp heeft gekregen. Ik ben in ieder geval blij dat ik dhr. een luisterend oor heb kunnen bieden. Ook dat is zorg verlenen.

Verpleegkundige-Sandra-blogger-FloorZorgt

Dit is Sandra:

Ik ben Sandra, algemeen verpleegkundige in het ziekenhuis. Samen met mijn vriend en ons zoontje woon ik in het noorden van het land. Voorheen werkte ik op een psycho-geriatrische afdeling in een woonzorgcentrum. Toen ik de kans kreeg om in het ziekenhuis te gaan werken, greep ik die met beide handen aan; dat was namelijk altijd mijn droom geweest! Ik werk in de flex (oproep)-pool waardoor ik op verschillende afdelingen werk en de zorgvragen en ziektebeelden sterk uiteenlopen. Ontzettend leuk, leerzaam en uitdagend. De laatste tijd gaat het in de media vaak over het personeelstekort en ons zware beroep. In mijn blogs wil ik juist laten zien hoe leuk en waardevol werken in de zorg eigenlijk is. Als ik niet aan het werk ben, vind ik mijn ontspanning in koken, bakken en leuke dingen doen met mijn vriend en onze kleine man.    

Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar! 

Nico
ic_verpleegkundige_martinizh
Wat een aangrijpend verhaal Sandra.
Goed dat je het toch als voorbeeld naar buiten brengt.
Dankjewel Nico!
Er heerst vaak nog een taboe op, vandaar dit onderwerp.
Nico
ic_verpleegkundige_martinizh
.