Beroepsgeheimen - 'Ze had al een paar dagen niet gegeten en dronk alleen maar water'

beroepsgeheimen-corona-in-de-war

Iedereen heeft op zijn eigen en uiteenlopende manier met corona te maken. Het komt met veel onzekerheden en beproevingen, met verdriet en gemis. Zo ook bij deze patiënte, vertellen Miranda en Eva van Beroepsgeheimen. 

Niet alleen had deze vrouw op dat moment zelf COVID-19, maar op een ander vlak gebeurde er nog veel meer. Mentaal ging ze eraan onderdoor. Ze kon zich niet ontspannen, maalde zich suf, piekerde continu en sliep niet tot nauwelijks. Lichamelijk ging het eigenlijk best goed: een verkoudheid was alles wat ze van het virus ervoer. Maar in haar hoofd ging het een eigen leven leiden. 

Het slaapgebrek brak haar op, wat resulteerde in vele paniekerige telefoontjes naar ons, de huisartsenpost en 112. Ze kon het niet meer overzien en verzandde in waanideeën. Corona kwam via de televisie haar huis binnen, haar longen liepen vol met corona en het virus sloop ‘s nachts bij haar in bed. Dat is wat langdurig slaapgebrek met je kan doen. Zeker als je dan ook nog besmet bent met corona, daardoor geen visite mag ontvangen en dus de sociale steun mist. Juist op het moment dat je de mensen om je heen zo hard nodig hebt. Letterlijk nodig om je hoofd erbij te houden. Soms zijn wij als huisarts dan de enige die iets voor de patiënt kan betekenen.

Dus ging ik die week voor de derde keer bij haar op visite, in pak. Het was nu moeilijker om tot haar door te dringen. De goede controles (onder andere haar zuurstofgehalte, de manier waarop haar longen klonken en haar bloeddruk) konden haar niet geruststellen. Ze vertelde me dat ze afgelopen nacht amper had geslapen. Ze zag er ook vermoeid uit. Ze vertelde wederom wat ze voelde: hoe corona bij haar naar binnen sloop en zich in haar nestelde. En dat het via de televisie een weg binnen haar huis had gevonden.

Ze zat inmiddels op de grond. Dat was volgens haar een veilige plek. Weg bij de ramen, want daar kwam ook corona naar binnen. De buren deden de boodschappen, maar dat vertrouwde ze niet. De levensmiddelen waren ook besmet met corona, vertelde ze. Ze had al een paar dagen niet gegeten en dronk alleen maar water. Met wanhopige ogen keek ze mij aan. Ik moest haar helpen! Ik praatte veel met haar, stelde haar gerust en zei dat het lichamelijk goed met haar ging. Geestelijk vond ik het niet goed gaan, maar dat was ze niet met me eens. Die corona, dat was de oorzaak. Dus het moest wel lichamelijk zijn. Had ik niet een medicijn voor haar? Of kon ik haar niet laten opnemen op de corona-afdeling in het ziekenhuis? 

Bij de vorige visites ging het ook al niet goed met haar, maar nu maakte ik me meer zorgen. Ze was meer in de war, begreep niet goed wat er aan de hand was, sliep slecht en at niet. Zo kon ik haar niet thuis laten. Maar een opname in het ziekenhuis kan ook niet; dat is niet de goede plek voor haar. In overleg met de crisisdienst kon ik een plan voor haar maken. Ze zou dezelfde dag nog bezocht worden door iemand van de crisisdienst. Later vernam ik dat ze haar hadden opgenomen bij de psychiatrie. Gelukkig hadden ze een paar weken eerder speciale ‘corona-bedden’ op een corona-afdeling ingericht. Het is fijn dat dit voor haar geregeld kon worden en dat ze op deze manier op een veilige plek was. 

Het virus geeft lichamelijke klachten, maar laten we vooral ook het mentale deel niet vergeten. Misschien lijden sommigen hier nog wel veel meer aan, los van of ze nu corona hebben of niet. We hebben allemaal ons eigen verhaal in deze coronatijd. Wat is het jouwe? 

huisartsen-bloggers-miranda-eva-beroepsgeheimen

Dit zijn Miranda en Eva van Beroepsgeheimen:

Hoi! Wij zijn Miranda en Eva, twee enthousiaste huisartsen werkzaam in het noorden van het land. We hebben elkaar ontmoet als basisartsen op de spoedeisende hulp, waar we er niet alleen achter kwamen dat we elkaar goed aanvulden op het werk, maar ook klikten in een mooie, waardevolle vriendschap. Een vriendschap die dusdanig uit de hand is gelopen dat we met elkaar op vakantie gaan, een derde kerstdag met elkaar vieren en we al een beetje onwennig worden als we elkaar twee weken niet hebben gezien. Uiteindelijk hebben we allebei gekozen voor het huisartsenvak en werken we nu op verschillende praktijken. De continuïteit en veelzijdigheid van de zorg, de omgang en interactie met mensen en het feit dat geen enkele dag hetzelfde is, maakt dit vak zo bijzonder en interessant. Wat een voorrecht om zo dichtbij de patiënt te mogen komen! Sinds vorig jaar delen we via Instagram alle @beroepsgeheimen van ons vak, zodat iedereen een kijkje kan nemen in onze wereld, die vaak zoveel meer inhoudt dan men denkt...

Colofon: FloorZorgt is jouw online zorgmagazine! Op dit moment lezen 80.000 unieke zorghelden mij maandelijks. Door middel van inspirerende blogs, relevante producten (kijk snel in mijn webshop!) mooie artikelen en zorgnieuws houd ik jou op de hoogte van alle ontwikkelingen in de zorg. Heb je mijn mobiele app al gedownload en volg je mij al op Facebook, Instagram of Linkedin? Wil je adverteren? Stuur me dan een mailtje en ik neem z.s.m. contact met je op of bekijk de mogelijkheden alvast hier. Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!