Misdragende ouders op het consultatiebureau: ‘Met een mes op zak kwam hij verhaal halen’

misdragende-ouders-consultatiebureau

Onder papa's en mama's staat het consultatiebureau beter bekend als het consternatiebureau. Wat zij zich niet realiseren, is dat juist de ouders vaak voor ophef zorgen. Luister en huiver naar de verhalen van consultatiebureau-assistente Lian. 'Ik ben een keer uitgescholden voor “achterlijk #$@wijf”.'

Lian vertelt: ‘Laat ik vooropstellen: de meeste kinderen die bij ons komen zijn hartstikke lief. Maar er zitten ook wat draken tussen. En vaak kunnen de kinderen daar zelf weinig aan doen. Het zijn vooral de ouders bij wie fatsoen ontbreekt. Zo komen sommige ouders rustig een uur later aan voor hun afspraak “omdat de kleine net sliep”. Als we ze dan wegsturen omdat we geen tijd meer voor ze hebben, worden ze boos. Alsof wij geen planning hebben.’

Rondvliegend speelgoed

‘Krijsen, andere kinderen slaan of met speelgoed gooien: ik zie het allemaal gebeuren in de wachtkamer. Eén keer raakte zelfs een ander kind gewond door rondvliegend speelgoed. Zo gedraag je je thuis toch ook niet? Er staan ook vaak ouders aan mijn bureau die boos zijn omdat hun kind te zwaar is. Maar dat zeggen wij echt niet zomaar. Nu kunnen ze er nog aan werken. Die boodschap dringt alleen meestal niet door.’

Nooit meer terug?

‘Soms gaat het helaas nog veel verder. Ik ben een keer uitgescholden voor “achterlijk #$@wijf”. De reden? Ik had de ouders gevraagd hun baby vast uit te kleden voor het onderzoek, maar de afspraak ervoor liep iets uit. Hun baby had het koud. Terwijl ik ze net daarvoor nog een omslagdoek had aangeboden – die ze zelf vergeten waren. Ze dreigden zelfs om nooit meer terug te komen. Toen ze de volgende keer tóch op de stoep stonden, heb ik ze tot het allerlaatste moment laten wachten met het uitkleden van hun baby.’

Op oorlogspad

‘Het ergste wat we op ons consultatiebureau hebben meegemaakt, was een vader die onze verpleegkundige bedreigde. Hij lag in scheiding en mocht van zijn ex hun kind niet zien. Met een mes op zak kwam hij verhaal halen. Schreeuwde om het adres van zijn ex. We zijn nog nooit zo bang geweest. Hij bleef maar schelden, was totaal doorgedraaid. Gelukkig stond mijn collega stevig in haar schoenen. Ze heeft hem te woord gestaan en het adres geheim weten te houden. Het liep met een sisser af, maar die dag staat in mijn geheugen gegrift.’

Heb jij ooit te maken met cliënten die zich misdragen? Laat het weten in een reactie!

Ook ik maak weleens een foutje ;-) Heb je er één gezien? Mail het me. Ik ben je dankbaar!